Duitslandweb logo Duitslandweb

Opstaan en strompelen

Columns - 13 augustus 2018 - Auteur: Carsten Brzeski

'Aufstehen' - opstaan - zo heet de nieuwe beweging die Sahra Wagenknecht (ja, met de ‘h’ op die plek) de afgelopen week in het leven riep. Niet als wekroep om mijn tienerzoon na de vakantie op tijd op te laten staan voor school, maar wel als een poging om de linkse krachten in Duitsland te bundelen.

Opstaan en strompelen © Trialon Berlin
Sahra Wagenknecht

Een echt linkse beweging kent Duitsland nog niet. De partij Die Linke, waarvan Wagenknecht fractievoorzitter is, is voor de meeste Duitsers toch vooral een overblijfsel van de DDR, het vroegere Oost-Duitsland. Als voortzetting van de DDR-partij SED en van later de PDS is Die Linke in het Westen niet salonfähig. Ook de overstap van oud-SPD kopstuk Oskar Lafontaine naar Die Linke meer dan tien jaar geleden hielp niet. Eerdere pogingen om een volkspartij links van de SPD op te richten hadden tot dusver geen succes.

Vluchtelingen en integratie, meer dan 7 miljoen Duitsers in de lagelonensector, een toenemende druk op het pensioenstelsel, de gevolgen van de digitalisering voor de arbeidsmarkt, het gesloten en kritiekloze ons-kent-ons bestuurscircuit bij de Duitse (auto)industrie... De thema’s voor links liggen voor het oprapen. Maar dat lagen ze vorig jaar ook al. Toen probeerde de SPD het onder leiding van de nog bejubelde Martin Schulz met vergelijkbare thema’s: recht op pensioen en de noodzaak van een nationale ziektekostenverzekering. Het idee van een echt alternatief voor kanselier Angela Merkel sloeg eventjes aan. Maar Schulz en zijn campagneteam raakten nadien de weg volledig kwijt.

De kans dat Opstaan verder komt dan hurken of strompelen, schat ik niet hoog in

Wagenknecht en haar echtgenoot Lafontaine kiezen nu een andere strategie. Een beproefde en bewezen strategie, die veel overeenkomsten vertoont met die van extreemrechts. Wagenknecht ontdekte dat de eenvoudige burger in Duitsland zich in de steek gelaten voelt door de postmoderne linkse politici die liever over vluchtelingen debatteren dan zich in te zetten voor het behoud van de sociale zekerheid voor de Duitsers. Het antwoord op die ontdekking is nationalistisch van toon, met anti-Europese en antivluchtelingensentimenten. Die retoriek speelt niet alleen in op de onderbuiksentimenten in de samenleving, maar is een duidelijke poging om de teleurgestelde Linke-kiezers in oostelijk Duitsland, die inmiddels voor het extreemrechtse AfD stemmen, terug te winnen. Sentimenten die Merkel niet aanspreekt, niet beantwoordt en niet dooft. Links en rechts ontmoeten elkaar.

De kans dat Opstaan verder komt dan hurken of strompelen, schat ik niet hoog in. Het lukt de linkse partijen in Duitsland (SPD, Groenen, Linke) al decennia niet om samen te werken. Te veel ego. Te veel dogma. Te weinig politieke flexibiliteit.

Als Wagenknecht wil slagen, zal haar beweging hipper en meer ‘wessie’ moeten worden. Dan moet er meer komen dan een beweging van het grote ‘nee’ tegen alles, tegen Europa, de euro, de buitenlander en de industrie. Graag iets met meer inhoud en meer visie. Iets waar mijn zoon, de nieuwe generatie Duitsers, bereid is om voor op te staan.

Deze column is, met toestemming, overgenomen uit de Belgische krant De Tijd.

Reacties

Evert Brouwer - 4 september 2018 18:02

Als het tot dusverre niet mogelijk bleek om een krachtig eensgezind tegenwicht tegen rechtse- en neoliberale politiek on Duitsland of Nederland te vormen mij een poging om van onderop een beweging als Aufstehen een juiste manier om te proberen de grote groep teleurgestelde kiezers terug te winnen van AfD of PVV. Bovendien schat ik in dat Links drastisch versterkt gaat worden!

Reageer
Louis Royen - 17 augustus 2018 19:13

Als dhr. Brzeski vanuit zijn ongetwijfeld luxe ING-kantoor in Frankfurt kritiek op of mogelijke alternatieven voor het politieke beleid van de laatste jaren gemakkelijk afdoet als extreemrechts, onderbuik of nationalisme zullen hij en ook zijn zoon toch echt moeten gaan wennen aan andere politieke verhoudingen in Duitsland.
Het tijdperk Merkel loopt sowieso teneinde en de SPD gaat de PvdA achterna: te lang weg gekeken voor maatschappelijke problemen en de eigen achterban verloochend.

Reageer
Maximaal 500 tekens toegestaan

Lees meer over 'Politiek':

'Duitsland in dialoog': De Duitse politieke crisis

'Duitsland in dialoog': De Duitse politieke crisis

Bekijk ons studiogesprek met Ton Nijhuis over de gevolgen van de Duitse politieke crisis.

Lees meer

Compromis, maar ten koste waarvan?

Compromis, maar ten koste waarvan?

De CDU en de CSU hebben met hun compromis de SPD een probleem in de maag gesplitst.

Lees meer

CDU en CSU zijn het eens, Seehofer blijft minister

CDU en CSU zijn het eens, Seehofer blijft minister

Na een dramatische zondag van heftige strijd hebben CDU en CSU maandag een compromis bereikt over het asielbeleid.

Lees meer

Het is voorbij

Het is voorbij

Econoom en voetballiefhebber Carsten Brzeski ziet opvallende parallellen tussen voetbal en politiek, tussen Merkel en Löw.

Lees meer


top
Op deze site worden cookies gebruikt, wilt u hiermee akkoord gaan?
Accepteer Weiger