Duitslandweb logo Duitslandweb

L’Europe, c’est moi

Columns - 28 juni 2019 - Auteur: Carsten Brzeski

Ruim twee jaar geleden liep Emmanuel Macron helemaal alleen naar het presidentiële ereplatform op de klanken van ‘Ode an die Freude’ en met veel gewapper van gele sterren op een blauw veld. De Duitse kanselier Angela Merkel drukte daarna de pret door alle enthousiaste pro-Europese ideeën van de Franse president om zeep te helpen, vanwege het schijnbaar conflicterende nationale belang. De rollen leken verdeeld. Na de jongste weken heb ik toch mijn twijfels over wiens hart werkelijk voor Europa klopt.

L’Europe, c’est moi
© Europees Parlement

In mijn eigen borst kloppen minstens twee harten. Het Duitse, maar ook het Europese. Mijn Duitse hart begrijpt heel goed waarom een groot deel van de Duitse media en politiek op dit moment met grote verbazing naar Brussel kijkt. Sommigen proclameren al het definitieve einde van de Duits-Franse as. Is het wraak van Macron op de Duitsers, die al twee jaar zijn plannen voor meer integratie torpederen? Speelt er een nationale agenda? Of is het een bewuste strategie om Berlijn wisselgeld te vragen? Dat is niet duidelijk.

Het is een feit dat Macron Merkel met zijn grillige personeelsbeleid en bewust kwetsende communicatie zonder directe aanleiding in de hoek drijft. Hij schudt zijn veren als fervent Europeaan af om zich te ontpoppen tot een gewone Franse president, voor wie nationale belangen eerst komen.

Of het nu het vertrappelen van de Spitzenkandidaten is, het bewust kleineren van de Duitse centrumrechtse Spitzenkandidat Manfred Weber of de denigrerende commentaren afgelopen week over Bundesbankvoorzitter Jens Weidmann, Macron haalt duidelijk zijn gram richting Duitsland. Dat is een gevaarlijk spel voor de Duits-Franse as. Merkel, die niet ingaat op spierballengerol van alfamannetjes, wordt zo in een lastige hoek gedrumd.

Persoonlijk zou ze er best mee kunnen leven dat geen enkele Duitser een Europese topfunctie in de wacht sleept. Merkel houdt meer van strategische positioneringen en is minder gevoelig voor symboliek. Maar Macrons gedrag maakt het voor de kanselier bijna onmogelijk om zonder hoofdprijs naar huis te komen. Het gezichtsverlies zou te groot zijn, en het zou het definitieve einde van Merkels macht in Brussel en Berlijn betekenen.

De grote Europese hervormer Macron onderscheidt zich plots niet meer zoveel van zijn voorgangers. Die probeerden ook regelmatig Europese meerderheden zonder Berlijn te organiseren. Dat was altijd zonder succes. Zelfs als het Macron nu zou lukken, zou dat een pyrrusoverwinning zijn. Want een aangeschoten Duitsland aan de zijlijn is geen stabiele pijler voor de EU. De steun uit Berlijn voor andere pro-Europese projecten van Macron zal op die manier zeker niet toenemen.

De strategie ‘L’Europe, c’est moi’ is teleurstellend. Met poppetjes schuiven hoort ook bij Europa, maar hardhandig schuiven laat blijvende schade achter.

Deze column is met toestemming overgenomen van de Belgische krant De Tijd

Reacties

Louis Royen - 1 juli 2019 15:16

Vanmorgen volgens een commentaar in Focus Online: in 14 jaar heeft Merkel geen enkele EU-topfunctie voor Duitsland binnen gehaald:14x0=0!
Bovendien zien de andere Europese "idealisten" haar nu als een "lame duck". Het zou naief zijn iets anders te verwachten als het om verdeling van banen en macht gaat.

Reageer
Maximaal 500 tekens toegestaan

Lees meer over 'Duitsland en Europa':

EP-lid Boeselager: EU kent te veel barrières

EP-lid Boeselager: EU kent te veel barrières

De Duitser Damian Boeselager zit in z'n eentje voor de pan-Europese partij Volt in het Europees Parlement. Interview.

Lees meer

EU-leiders willen Von der Leyen als EC-voorzitter

EU-leiders willen Von der Leyen als EC-voorzitter

Von der Leyen maakte naam als politiek talent in Merkels kabinetten, maar had het op Defensie zwaar.

Lees meer

Podcast: Achtung Europa #3

Podcast: Achtung Europa #3

Ton Nijhuis, directeur van het Duitsland Instituut, blikt terug op de Europese verkiezingen.

Lees meer

Podcast: Achtung Europa #2

Podcast: Achtung Europa #2

René Cuperus over populisme in de 2e aflevering van onze podcast-serie voor de Europese verkiezingen.

Lees meer


top
Op deze site worden cookies gebruikt, wilt u hiermee akkoord gaan?
Accepteer Weiger