Duitslandweb logo Duitslandweb

Vlucht en verdrijving
Duitse minderheden tussen Oost en West

Achtergrond - 17 juli 2012 - Auteur: Erwin Vervloed

Na de Tweede Wereldoorlog moest Duitsland met het verlies van Oost-Pruisen, Silezië en Pommeren een vierde deel van zijn vooroorlogse staatsgebied afstaan. Grote groepen Duitsers, ook uit andere delen van Oost-Europa, werden aan het einde van de oorlog terug naar de latere Bondsrepubliek en DDR verdreven. Slechts weinigen bleven achter.

Vlucht en verdrijving
© Bundesarchiv/Bild183-W0911-501/cc
'Van huis en haard verdreven' staat op de kar van deze Vertriebenen-familie in Duitsland (1948)

Naar schatting 12 tot 14 miljoen Duitsers verloren tijdens of na de Tweede Wereldoorlog hun Heimat in het Oosten. Zij vluchtten zelf of ze werden door andere bevolkingsgroepen verjaagd. Hun huizen en bezittingen werden ingenomen door voormalige buren of nieuwe bewoners, die op hun beurt ook uit hun thuisgebied waren verdreven. Een kleine 2 miljoen Duitsers kwamen bij de massale vlucht en verdrijvingen om het leven.

De massale verdrijving ontstond vooral uit wraak op de wrede Duitse bezetting, maar ook ressentimenten van de jaren daarvoor, toen de Duitsers in het Oosten vaak een bevoorrechte positie hadden, speelden mee.

Getraumatiseerd

De vluchtelingen kwamen terecht in een getraumatiseerd Duitsland. Hoe bitter hun lot ook mocht zijn, over de Vertriebenen werd veelal gezwegen. In de Bondsrepubliek werden zij als revanchisten bestempeld als zij over hun verloren huizen in het Oosten begonnen.

In de DDR was nog minder plaats voor hun verhalen. Daar werden zij politiek correct Umsiedler (verhuizers) en later Neubürger (nieuwe burgers) genoemd en met dwang geassimileerd. De verdrevenen werden in alle mogelijke behuizingen gestopt: stallen, schuren, zolders. Discriminatie en vooroordelen over de verdrevenen staken al snel de kop op en ze werden door hun nieuwe landgenoten nogal eens als ongewenste, wilde Oost-Europeanen gezien.

Strafkampen

De 2,5 miljoen Duitsers die vrijwillig of gedwongen in Midden- en Oost-Europa bleven wonen, hadden het vaak niet veel beter. Velen verbleven de eerste jaren na de oorlog in strafkampen. De communistische regimes van het nieuw opgerichte Oostblok probeerden bovendien alle herinneringen aan de aanwezigheid van Duitse bevolkingsgroepen uit te wissen. Duitse achternamen werden in Poolse, Hongaarse of Roemeense varianten omgezet, de Duitse taal werd verboden en de Duitse bevolking onderdrukt.

Hoewel speciale verdragen emigratie soms mogelijk maakten, konden velen pas na de val van het IJzeren Gordijn in 1989 naar Duitsland vertrekken.

Erwin Vervloed  volgt de tweejarige master Ost-West-Studien in Regensburg. In 2010 maakte hij deel uit van de redactie van Duitslandweb.

Reacties

Geen reacties aanwezig

Maximaal 500 tekens toegestaan

Lees meer over 'Maatschappij':

Doodgaan in Duitsland

Doodgaan in Duitsland

Wiebke Pittlik moest zich deze zomer verdiepen in de Duitse uitvaartwetgeving en het bijbehorende, bijzondere vocabulair.


Lees meer

Wat we kunnen leren van de Duitse mensa’s

Wat we kunnen leren van de Duitse mensa’s

In Duitsland is het doodnormaal: gezonde en goedkope maaltijden op de universiteit of op het werk. Waarom in Nederland niet, vraagt Max Smedes zich af.


Lees meer

Kiesdrempel remt diversiteit in Bondsdag

Kiesdrempel remt diversiteit in Bondsdag

Judith de Jong onderzocht hoe burgers met migratieachtergrond zich vertegenwoordigd voelen in de politiek.


Lees meer

Onbekommerd-fietsen-heimwee

Onbekommerd-fietsen-heimwee

Vrezen voor je leven op de fiets in Hamburg. Paul Kerssemakers opent onze serie eindejaarscolumns.


Lees meer


top
Op deze site worden cookies gebruikt, wilt u hiermee akkoord gaan?
Accepteer Weiger